Tideland By Mitch Cullin


I really enjoyed this book in the same way that I enjoyed The Wasp Factory. The story reads similar in that it is a very disturbing with creepy undertones. I loved Jeliza Rose, I wanted to pick her up and hug her and take her away from all of the madness that was her life. There isn't any child that should live that type of life and yet Jeliza Rose was doing the only thing she could do to survive. She lives an odd life for a ten year old and she does things that no child should. She is more parent to her mom and dad than either of them are to her throughout the story. And that's sad. Her dealing mechanism had an aspect that I found to be most creepy but it got the kid through her days. The larger part of that is Jeliza Rose living in a world that she controls and she creates daily. The story is disturbing but there is a sweetness and innocence in Jeliza Rose's life, her imagination, her interaction with others, that makes the story lovable and real. 080231340X Πόσο σκληρά μπορούν να γίνουν τα παραμύθια στο μυαλό των μικρών παιδιών, όταν παλεύουν να τα πλάσουν μόνα τους για να ξεφύγουν απο την σκοτεινή και απελπιστική πραγματικότητα των ενηλίκων που τα ανατρέφουν γενικώς και ειδικώς.
Το Tideland είναι μια σκοτεινή πλημμύρα απο αναμμένα άστρα και πυγολαμπίδες ερωτευμένες με το βραδινό άρωμα των νυχτολούλουδων και την γεύση που έχουν τα φιλιά της πολύχρωμης εθισμένης στο θάνατο αγάπης.

Μέσα σε αυτό το γοτθικό πάντρεμα της
Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων με το «ΨΥΧΩ»
αιτίες και αποτελέσματα, γεγονότα σκληρού ρεαλισμού και πλανεμένες νεράιδες που αποκεφάλισαν τις μάγισσες του σοκολατένιου σπιτιού και τις έριξαν στη φωτιά της σακατεμένης μοίρας, μεταμορφώθηκαν σε διαμελισμένες κούκλες που μπορείς να αγοράσεις με το κομμάτι.
Ένα κεφάλι απο την Μπάρμπι στυλίστρια δυο πόδια απο την Μπάρμπι μπαλαρίνα, ένα σώμα δίχως άκρα απο την κούκλα που έσπασε η καρδιά της και θρυμματίστηκε η ψυχή της όταν την πέταξαν στις ράγες που περνούσε κάθε νύχτα, σαν ταινία, το τρένο των απαρηγόρητων καημών.
Το κοριτσάκι που πρωταγωνιστεί αφηγείται
την αρχή και τη συνέχεια της ύπαρξης του ως παιδί που μεγαλώνει απότομα, καθώς το τραβάνε απ’την καρδιά. Μαθαίνει εύκολα αν και δεν πήγε ποτέ σχολείο, μαθαίνει απο τους εθισμένους στα ναρκωτικά γονείς του, πως η ζωή είναι ενοχλητική και άβολη αλλά γλυκιά και όμορφη.
Βασανίζεται απο όνειρα και εφιάλτες που συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο για εκείνη. Μισεί τη μαμά της και νιώθει απέραντα τρυφερά για τον παιχνιδιάρη μπαμπά της.
Η καθημερινότητα της είναι νοσηρή, τοξική, θλιβερή και μισητή.
Η Τζελίζα Ρόουζ μεγαλώνει σε έναν κόσμο ξεκάθαρα τρομακτικό, βρόμικο,πρόχειρο και παραμελημένο.

Παίζει με παιχνίδια βγαλμένα απο ταινίες τρόμου και συνομιλεί με τον εαυτό της και τις φωνές των αόρατων φίλων της διότι έτσι αισθάνεται ασφάλεια και θαλπωρή.

Η καθολική συμπεριφορά της παρατημένης απ’όλα και απο όλους, Τζελίζα, κάνει μια αυτόματη ψυχολογική και εγκεφαλική σύνδεση με τον αναγνώστη και τον κρατάει δέσμιο μέσα σε μια ασάφεια και μια αποπνικτική ατμόσφαιρα που βρομάει αποσύνθεση και υγρασία θλίψης και πόνου.

Όταν βγαίνεις απο το μυαλό της Τζελίζα και αντιλαμβάνεσαι τι έχει συμβεί πραγματικά, τότε το σοκ που επέρχεται είναι παραλυτικό.
Όταν τα παραμύθια γίνονται τραγωδίες.
Όταν τα παιδικά τραγούδια γίνονται κραυγές για βοήθεια. Όταν τα πραγματικά πρέπει να τα κατανοήσεις μόνος σου και να τα διαχωρίσεις απο την φαντασία φτάνεις στον σταθμό του αιώνιου τρένου τρέμοντας από την αγωνία καθώς νιώθεις ένα ατέλειωτο ουρλιαχτό να διαπερνά τη φύση.

Καλή ανάγνωση.
Πολλούς και σεμνούς ασπασμούς. 080231340X Tideland, adapted here in Canada into a bizarre movie in 2005, has always been an odd but not wholly unique book. From Valerie and Her Week of Wonders to One Foot Wrong, the idea of children living in isolation and using fantasy to make sense of a dark world around them is a limitless and creative way to explore ideas in writing. Still, Tideland unabashedly mingles in the grotesque and the ugly in ways that many other books could not without being too repulsive or disgusting. Protagonist Jeliza-Rose and her eccentric sense of imagination during an eventful summer is what keeps the story going, and what a story it is! Left alone after the death of her abusive, negligent junkie parents, Jeliza-Rose comes of age at a dilapidated farmhouse with her imaginary friends (Barbie doll heads) for company, as well as two demented adults: the feisty and unstable Dell, and her mentally challenged brother, Dickens, who has a bad history of playing with things he shouldn't.

It could be argued that Mitch Cullin treads too far into the waters of political incorrectness in Tideland, daring to question the systematic institutions that allow people like Jeliza-Rose, Dell and Dickens to be abused and live without help or support while callous and selfish people like Jeliza-Rose's parents simply fly beneath the radar. It is actually wonderful to see an author willing to explore this corrupt, perverse dynamic. Cullin unfolds a dark family history spanning most of the 20th century, which Jeliza-Rose eventually comes to realize affects her own family. Readers see her make sense of her new rural surroundings by constructing a vast, vibrant fantasy world where Dickens is a heroic sea captain, Dell is a witch and her father is just sleeping a lot more than he should be. The reality behind the veil is sick and tragic, especially when an inappropriate relationship begins between Jeliza-Rose and Dickens, and the property begins to smell of death.

Whether or not the film was better than the book is up for debate; the film was more visually-enticing but more vulgar and disgusting, as well. The book relies on Cullin's fantastic prose to build its world, whereas the film uses dazzling visual aesthetics. Either way, both are very good, if not extremely dark versions of the same story. Fans of books like Housekeeping will no doubt understand Jeliza-Rose's ambivalence as she's drawn into eccentricity versus yearning for a normal life, all while surrounded by family secrets that might just be too difficult to grapple with. There are no easy answers and no palatable outcomes, but the bravery of the main character is worth every page. 080231340X Wow, that was.... an experience.

I have to admit, I had watched the movie before (though it was many years ago, I barely just remembered the bare-bones plot), so I was familiar with the story and it wasn't shocking for me, but. The story is still very grotesque and surreal, and while it may seem nonsensical at first glance... it actually makes perfect sense the entire way through, if you put yourself in the shoes of an abused 11-year-old that was lost in her imagination long before they arrived in the farmhouse. Mitch Cullin deserves some credit for NAILING a child's mentality and narrative voice.

What I didn't care for was all the kissing towards the end of the book. I don't care how innocent it was because of Dickens' mental impairment, but he was still a grown man, and Jeliza-Rose was most admittedly NOT. That bit was the only element of the story that was only put there for shock value, in my opinion.

The book only gets 2 stars because I rate depending on my personal enjoyment of the book. While I liked this one, I don't think I'll be re-reading it, or recommending it to anyone, or even looking back on it fondly (more like, uncomfortably) 080231340X crap book.
crappier movie. 080231340X

I love the surreal genre and Tideland was surreal to a T, delivering the abstract in spades. Absolutely haunting and ambrosial.

080231340X I've never been so torn over a book in my life. It has the potential to be the very worst book I've read, or the very best -- and it all hinges on whether or not I take a moment to reflect on my childhood and recall what it's like to be innocent, carefree, and to never know any better. How fitting that the novel got picked up by none other than Terry Gilliam, a director whose films I can never bring myself to grade or gather my thoughts around, but that always seem to take residence in my imagination and haunt my dreams. Now, even if I can't gather my thoughts around THIS book, and can only blather on about how I can't think what to say, it deserves the rating nonetheless for appearing time and again as a ghost in every story I've written. This is a terribly, terribly under-appreciated book. 080231340X Αν θα μου ζητούσαν να χαρακτηρίσω ένα μυθιστόρημα ως ιλιγγιώδες και προκλητικό, τότε σίγουρα το Tideland θα ήταν ένα από αυτά. Παρά το μικρό του μέγεθος, καταφέρνει να σε προβληματίσει με την τρελή του πραγματικότητα, να σου προκαλέσει ζαλάδα με τους ξέφρενους ρυθμούς του και τελικά, να κάνει το στομάχι σου να σφιχτεί, όχι μόνο από την δίνη της παραμυθένια υπόστασης που ντύνει την ιστορία που αφηγείται αλλά, α��ό την αρρωστημένη, τρελή και ξέφρενη πραγματικότητα που δεν προσπαθεί σε καμία περίπτωση να παρουσιάσει μυθοπλαστικά αλλά, ζωντανά, δυνατά και ρεαλιστικά. Αν δεν είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε μια ιστορία τόσο αλλόκοτη και παράλογη, που όπως λέει και ο υπότιτλός του συνδυάζει την μαγεία της Αλίκης Στην Χώρα Των Θαυμάτων με την τρομακτική συνείδηση του Ψυχώ, τότε καλύτερα να ξανασκεφτείτε την επιλογή σας.

Η εντεκάχρονη Τζελίζα-Ρόουζ είναι η πρωταγωνίστρια της ιστορίας αυτής. Ένα μικρό κορίτσι του οποίου η αθωότητα σπιλώθηκε από τη γέννα της κι όλας καθότι πρόκειται για γόνο δύο ναρκομανών γονιών οι οποίοι και την καταδίκασαν σε μια ζωή ανάμεσα στην παραζάλη, στις ουσίες και στις αποτρόπαιες και αντιπαιδαγωγικές συμπεριφορές, που όχι μόνο δεν μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί να μεγαλώσει σωστά αλλά αντίθετα, το οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Γιατί όταν έχεις καταφέρει να γκρεμίσεις τον υγιή κόσμο ενός παιδιού, όταν έχεις κατορθώσει να εξαλείψεις σχεδόν κάθε ανθρώπινο και φυσιολογικό συναίσθημά του, όταν το εξαναγκάζεις να αποφεύγει την πραγματικότητά του και να οδηγείται σε αλλόκοτες συμπεριφορές, τότε έχεις καταδικάσει τον ψυχισμό του, τη νόησή του, τη δυνατότητα να λαμβάνει αν όχι σωστές, λογικές αποφάσεις, και κατά συνέπεια, την πιθανότητα ύπαρξης ενός μέλλοντος με αξίες.

Ποια φυσιολογική ζωή θα επιφύλασσε σε ένα παιδάκι να νταντεύει τους γονείς του, να τους ταΐζει, να τους περιποιείται, να τους γιατροπορεύει, ακόμα και να τους ετοιμάζει την ένεση ηρωίνης που τόσο απελπισμένα λαχταράνε; Καμία απολύτως! Ακριβώς για τον λόγο αυτό η Τζελίζα-Ρόουζ έχει πλάσει με την φαντασία της έναν δικό της κόσμο, που μέσα από την υλική και συναισθηματική στέρηση που έχει βιώσει από τη γέννησή της κι όλας, προσπαθεί να καλύψει τα όποια κενά μπορεί, με όποιον τρόπο μπορεί. Καλύτερή της φίλη, μια ακέφαλη κούκλα, πρώτο ερωτικό σκίρτημα, ένας καθυστερημένος ενήλικας, συντροφιά της στο νέο κόσμο μετά τον θάνατο της μητέρας της, το άψυχο σώμα του πατέρα της. Ακόμα όμως και στις πιο φωτεινές φαντασιώσεις της παραμονεύει ο κίνδυνος, το σκοτάδι και ο θάνατος. Ζει σα να είναι στιγματισμένη από αυτά, σα να μην μπορεί να τα αποφύγει αλλά εν μέρη, σα να μην θέλει να το κάνει, λες και καλείται να ολοκληρώσει το πεπρωμένο της.

Ο Cullin δημιούργησε ένα σαδιστικό παραμύθι που αν μη τι άλλο έχει σκοπό να προκαλέσει τα νεύρα και τις αντοχές του αναγνώστη, γεγονός που δεν ξέρω κατά πόσο θα ικανοποιήσει τους μεσαίους εκπροσώπους του είδους. Η ιστορία του έχει αναμφίβολα ρυθμό, σασπένς, αγωνία αλλά παράλληλα, διακατέχεται από έναν αλλοπρόσαλλο σουρεαλισμό που ίσως να μην είναι τόσο εύπεπτος για κάποιους. Φυσικά, αυτή είναι στην πραγματικότητα η μαγεία της ιστορίας του η οποία, αν και στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα καθαρόαιμο θρίλερ, υιοθετεί μια ιδιαίτερη ταυτότητα καθώς στολίζεται από δόσεις τρέλας, παραμυθοποίησης και ζωηρής φαντασίας, που μπορεί να μην είναι πάντα σε αρμονία ή σε ισορροπία αλλά αν το καλοσκεφτούμε, η υπερβολή σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αυτή που κάνει την διαφορά και που χρησιμοποιείται με αυτόν ακριβώς τον σκοπό, να προκαλέσει φανερά για να προβληματίσει ενδόμυχα.

Με λίγα λόγια, το Tideland είναι ένα βιβλίο που είτε θα το λατρέψουν οι αναγνώστες, είτε θα το μισήσουν. Το να υπάρξει μια μέση κατάσταση, μάλλον μοιάζει απίθανο καθώς, είτε θα τους γοητεύσει, είτε θα τους σοκάρει και όσοι θα εντάσσονται στην δεύτερη κατηγορία, θα είναι οι συμβατικοί εκείνοι αναγνώστες που δεν μπορούν να κατανοήσουν τα όρια που μπορεί να αγγίξει η τέχνη, έστω και αν αυτά φαντάζουν ορισμένες φορές ευαίσθητα και λεπτά. Άλλωστε, μέσα από τον βιασμό μιας γλυκιάς εικόνας ή μιας ωραιοποιημένης κατάστασης, βγαίνει στην επιφάνεια η πιο αληθινή και η πιο σκληρή συνάμα και κατά περιπτώσεις, πραγματικότητα. Γιατί όσο απίθανο κι αν φαίνεται, το Tideland δεν είναι ένα αρρωστημένο παραμύθι αλλά, μια παραμυθοποιημένη αλήθεια που όπου κι αν υφίσταται και με όποια της μορφή, βρίσκεται καλά θαμμένη στα σκοτάδια. 080231340X DNF at 73%. It felt like every chapter was trying to top the last one for which could be weirder. No. Just no. I can't. 080231340X I discovered Tideland (the movie) last Spring through Netflix (I hesitate to say I was going through a Terry Gilliam phase, but I think that is how Netflix interpreted it). I was fascinated. It was grotesque. It was fantastical and disturbing. Pretty Amazing. I had to read the book.

My favorite Chicago bookstore, Unabridged, did not have it in stock, but they were more than happy to special order it for me, and within a couple days, I had the book in my hands. The look of the book was decidedly low-budget, but I was blinded by anticipation.

I began the book immediately. However, I fear I began the book TOO soon after seeing the movie, and Terry Gilliam won out - his adaptation was faithful and exact. Except he had the advantage of bringing Cullin's flat words to life through actors, scenery and gruesome props.

If you're going to do one or the other, I strongly recommend sticking with the movie adaptation. Cullin's ideas are fascinating and disturbing, but his prose simply does not do it justice. 080231340X


In a story which is at times suspenseful, darkly surreal, and often humorous, Jeliza-Rose drifts from the harsh reality of her childhood, escaping into the fantasies of her own active imagination where fireflies have names, bog men awaken at dusk, monster sharks swim down railroad tracks, and disembodied Barbie heads share in her adventures.

Set among grassy fields, alongside an abandoned quarry, in dim bedrooms and mesquite-shaded trails, Tideland illuminates those moments when the fantastic emerges from seemingly common occurrences and lives -- and a lonely child discovers magic and danger behind even the most mundane of events. Tideland