Accessing the Healing Power of the Vagus Nerve: Self-Help Exercises for Anxiety, Depression, Trauma, and Autism By Stanley D. Rosenberg

circuitous and repetitive, ableist language around ASD, but valuable physical exercises for ANS regulation 1623170257 Some really interesting nuggets of information scattered over a repetitive landscape.

Rosenberg makes many generalisations, and some spurious conjecture. For example, whilst listing symptoms of depression, “people with a diagnosis of depression... are often plagued by the aches and pains of fibromyalgia”. Are they though? 🧐
People with fibromyalgia often have depression, yes, and depression can deepen a fibromyalgia patient’s experience of pain, but I think it’s inaccurate to say that fibromyalgia is a symptom of depression. Depression can cause aches and pains, but it’s not at all the same as fibromyalgia.

It’s also unfortunate that the way he talks about autism is problematic. That it’s a tragedy. That people with autism need to be cured.

I’m not well enough to do the exercises for ANS regulation, so I can’t attest to those, although I know many have benefited from them.

I have no doubt over Rosenberg’s skills as a body therapist or osteopath, however this book could have been much more carefully written.
1623170257 A nice example of an alternative health practitioner cherry picking bits of science they feel add credibility to their pre-existing beliefs.

Fails to show any link between Porges' excellent research and his own practices. Makes unjustifiable generalisations about the functions of the vagus nerve that are oversimplifications of the actual research. 1623170257 I found this rather unhelpful and very ableist. Autistic people aren't defective, as this book seems to imply. Autism and ADHD aren't behavioural problems. I cannot recommend this to other autistic people. 1623170257 DNF - This book is deeply ableist. Rosenberg has years of experience in the field of bodywork but no qualifications in mental health care. He makes very bold claims about conditions such as depression and autism without nuance or consideration of the social stigmas that affect them.

The chapter on autism was offensive--a perfect example of how ableism harms our community.

The only thing I would recommend are the exercises to relieve pressure on cranial nerves. Meanwhile, I'll be waiting on a book that discusses the vagus nerve in a way that is intersectional and inclusive to marginalized peoples. 1623170257

Stanley D. Rosenberg î 2 Characters

Accessing the Healing Power of the Vagus Nerve is a practical guide to understanding the cranial nerves as the key to our psychological and physical wellbeing. Drawing from the polyvagal theory of Steven Porges--one of the biggest new developments in human neurobiology--Rosenberg explains in easy-to-understand terms how the vagus nerve, in particular, has a strong role in determining our psychological and emotional state, especially when it comes to how we relate and react to other people. By understanding the physiology of the autonomic nervous system and practicing simple exercises to restore proper vagal functioning, we can learn how to improve our emotional state within minutes. Those suffering from anxiety, depression, panic, and trauma will find much that is useful here, as well as those with physical ailments such as chronic pain and digestive problems. Additionally, because the vagus nerve is a key regulator of social interaction, therapy for proper vagal functioning has great potential for helping those with autism spectrum disorders.
Following a detailed explanation of the cranial nerves, the polyvagal theory, and how craniosacral therapy can assist with restoring proper neuroception, Rosenberg provides self-help exercises to test ventral vagal function and to improve the function of the cranial nerves. A separate chapter addresses how we might rethink common psychological problems via vagal theory, including anxiety, panic, phobias, obsessive-compulsive disorder, bipolar disorder, and post-traumatic stress disorder, as well as autism, ADHD, and more. Rosenberg also includes case studies throughout from his twenty years of experience as a craniosacral therapist.
When we change our emotional state from one of pain and confusion to one of wellbeing and feeling safe, we feel better, think more clearly, and have better interactions with others. The healing power of the vagus nerve removes negative feelings blocking our true potential; by restoring vagal functioning, we can naturally shift our behavior to get the most out of life. Accessing the Healing Power of the Vagus Nerve: Self-Help Exercises for Anxiety, Depression, Trauma, and Autism

As other reviewers have stated, this book was dry, boring, deeply ableist, and made many oversimplifications and generalizations. It is painfully, and I mean painfully repetitive. The first 50% of the book could have easily been cut in half. It often seemed as if each chapter was written to stand alone, often full sentences were repeated from one chapter to the next.
I don't think Rosenberg knew what audience he was writing for as it alternates between technical, academic and layperson language. It lacked examples to help the reader understand the anatomy and physiology aspects and when examples were included it was near always a 100% cure in one session. Bullshit. Basically, it was a mess.

For the most part, the way he talks about autism and autistic people was offensive, patronizing and full of stigma. Defective, in need of cure, a challenge, the emotional toll, the cost of autism. He also talked about ensuring autistic children feel safe and respected which frankly can't be done when you believe they are also defective.

I really liked the separation of post-traumatic stress from post-traumatic shutdown and think this could be incredibly useful for treatment and understanding of how PTSD functions. I also really like the idea of an assessment of nervous system function becoming a routine part of doctor's appointments and medical practice. That would be amazing! I'm also curious about the exercises presented at the end and will be trying them out.

I will be reading Stephen Porges next as I'm still very curious to learn more about Polyvagal theory which this book totally failed at teaching me.
1623170257 I was drawn to this book based on the idea of dealing with the physical toll of stress. I actually didn’t seek this out in regards to autism, despite having autism myself. I shudder at the thought of parents of autistic children reading this book and getting it in their head that they can cure their child’s disorder. A fair warning to all people with autism who may stumble across this book as I did - This entire book is based on fixing a persons ability to interact socially and you will not feel very good after hearing about your “defective” genes.

In terms of the other points of the book; Listening to this book at double speed did nothing to help how much it droned on and repeated itself. The entire first part of this book (which is about 90% of it) could easily be cut in half. There is a distinct feeling the author is trying to sound as credible and scientifically sound as possible to the average person reading or listening.

If anyone is interested in the polyvagal theory I would recommend seeking out the mind behind it, Stephen W. Porges. 1623170257 I read this book a few months ago, but apparently Goodreads ate my review and the book doesn't even show up on my Read list, so I'll try to just summarize my comments from memory (they weren't very long).

The neuroscience in the book is a mess. The statements about autism are ignorant and possibly dangerous. (Changing the shape of the head to treat autism???) The actual physical exercises are reasonably nice and have helped me decrease tension in my neck and shoulders, though the text portrays them as a panacea, which they most certainly aren't.

If you're interested in picking this up, I'd recommend just trying the exercises and ignoring the rest.
Source of the book: Lawrence Public Library 1623170257 Benim için devrim niteliğinde bir kitap oldu. Hepimiz sinir sistemimizi deneyimliyoruz derlerdi de, o kadar olduğunu bilmezdim. O yüzden savruk zihnimi güzelce toplayıp, tane tane anlatmak istiyorum. Ve sizlere, benim anlatmamdaki beceri ya da beceriksizliğimden etkilenmeden migren, depresyon, uyku problemi, panik atak, fibromiyaljii dikkat eksikliği gibi kronik ya da düzensiz aralıklarla tekrar eden semptomlardan muzdaripseniz kitabı elde edip okumanızı tavsiye ediyorum.
Ben kitabı aldım alalı öğrettiği temel egzersizi hem kendim yapıyor hem de iyi geleceğini düşündüğüm kişilere öğretiyorum ve hepsi olumlu etkilerini gördüklerini söylüyor. (migreni olan bir arkadaşım bir haftadır aşırı rahat hissettiğini ve boyun ağrılarından kurtulduğunu söyledi)

Bu şüpheli görünen durumu kendimce biraz açmayı deneyeyim. Kitapta ismi geçen Vagus, kendisi kafatası sinirlerimizden onuncusu olur ve gezmeyi biraz(fazlasıyla)seven bir sinirdir. Kafatasından gözlerimize, yüz kaslarımıza, yutağa ulaşır ve oradan aşağı inerek tüm iç organları gezer. Fakat uzuunca bir süre Vagus'un bu rotası insanlar tarafından biraz yanlış anlaşılmış ve Vagus'un sadece yemek bulma, yeme, sindirim gibi süreçlerden sorumlu olduğuna inanılmış. Ta kiii Stephen Porges (aydede yüzlü bir nörobilimci) Polivegal Teorisini sunana kadar... Polivegal Teorinin getirdiği yenilik, Vagusun sadece iç organların işleyişinden sorumlu olmakla kalmayıp, sosyal etkileşimimizi düzenleyen bir dalı daha olduğunu keşfetmek olmuş. Porges'in bulgusuna göre Vagus'un Dorsal dalı (ilkel vagus da deniyor) doğada tehlikeli anlarda kapanma, donma tepkisinden sorumluyken(avcısından kaçarken donup kalan memeliler örnek veriliyor), daha sonra evrimleşen Ventral Dalı da güvende olduğumuz anlarda kurduğumuz sağlıklı sosyal etkileşimi düzenliyor. (Yüz kaslarımızı kullanmamız, ses tonumuzu ayarlamamız, duyduğumuz seslerin güvenli ya da tehlike işareti olduklarını anlamamız gibi...)

Mesele derin, uzadıkça uzuyor, kısaca özetlemeye çalışacağım: sinir sistemimizde önemli bir rolü olan Vagus'a dair bu bulgu, sosyal travmalarımızın da sinir sistemimize kazındığına ve psikolojik olarak adlandırılan pek çok sıkıntının aslında travmatize sinir sistemi ile ilişkili olduğu bilgisine kadar uzanmış. Yani hem iç organların işleyişinden hem de sosyal etkileşimden sorumlu Vagus teorisi, yaşadığımız kronik fizyolojik rahatsızlıklar ve yazarın psikolojik demeyi tercih etmediği sıkıntılardan iyileşmek için öncelikle sinir sistemini travmatize olmadan önceki haline getirmemiz gerektiği bilgisini sunuyor bize. Kitabın güzel yanı, bu egzersizleri okurla paylaşması oluyor. Belirli göz egzersizleriyle Vagus'un Ventral dalını uyararak zaman içinde daha dengeli işleyen bir sinir sistemi elde edeceğimizi öğretiyor. Yani temelde, tehlike ve güvendelik hissini sağlıklı hissedebilmemizi sağlayacak sinir sistemi işleyişine kavuşuyoruz zamanla. Mesela ben göz göze gelmekte zorluk çeken birisi olmuşudur hep, son zamanlarda bunu biraz daha rahat ve doğal yaptığımı hissediyorum, olumsuz iç seslerim azaldı ve konuşurken daha doğal hissediyorum. (tabii bu hızlı sonuçta benim bir süredir düzenli yoga yapmam, beden ve nefes farkındalığım üzerine çalışmam da etkili olmuştur diye düşünüyorum. çünkü ilk yaptığı anda hiçbir şey hissetmediğini söyleyip, zamanla uykusunun düzeldiğini fark eden de oldu.)

Benim için bu kitabın en çarpıcı yanı, yıllardır ''ben'' sandığım şeylerin, aslında travmatize bir sinir sisteminin sonuçları olduğunu görmek oldu. Şimdi yayınevlerinin kitap pazarlamakta kullandığı tekniği kullanarak bitireceğim bu yorumu, hazır olun :)

siz de kendinizi güçsüz, çaresiz, etkisiz mi hissediyorsunuz? bir oda dolusu insanın içinde 'benim burada ne işim var? gibi sorgulara girmeden duramıyor musunuz? sosyal etkileşim durumunda sık sık kendinizi ortamdan soyutlanmış, üçüncü bir göz gibi mi hissediyorsunuz? ya da uzun süren tepkisizilik anlarından sonra ani patlamalar mı yaşıyorsunuz? harekete geçecek gücü ve motivasyonu bulmakta sıklıkla zorlanıyor musunuz? otomatik tepkilerinizi dönüştürmekte etkisiz mi kalıyorsunuz? kısacası bir şeyler sizin kontrolünüzde hissettirmiyor mu, bu kitap tam size göre :)

NOT: egzersizleri yapan olursa bana geri dönüş yapmasını çok isterim çünkü biraz anlamak istiyorum kimde nasıl bir etki yarattı diye. paylaşmak isterseniz açığım. ventral dalım çok mu aktive oldu ne, hoşçakalın :))

edit: kitapta sunduğu bakış açısını oldukça yenilikçi bulduğumdan olsa gerek yazarın fazlasıyla tekrara düştüğüne değinmemişim hiç. yazar yazdığı konuda coşkuya kapılıyor yer yer, bu üslubu polivegal teoriyi tanımayan biri için fazla iddialı gelebilir. ben başlarda epey etkilendim, bi yerden sonra ya bu temel egzersizi deneyince ya anlattığı gibi çıkmazsa diye bi endişelendim, sonra deneyimlerimle faydasını görünce sanırım nötrlendim o üsluba karşı. tarafsız gözlemci aslı yanım bu editi yapmadan duramadı. 1623170257 Fascinating practical application of Porges' Polyvagal theory and how regulation of the cranial nerves can impact us in surprising ways.

A very useful update of the understanding of the stress response and related states. Stress & relaxation are insufficient descriptors on their own and the polyvagal theory offers a much more rounded understanding: adding mobilised with and without fear, and immobilised with and without fear - allowing for greater understanding and potential treatment of these states.

Rosenberg's self-help exercises and treatment techniques are adapted from craniosacral therapy and osteopathy and surprisingly effective for being so minimal - proving in and of themselves that the point is to activate the body to fix itself rather than apply a fix to it. 1623170257